Net vertrokken uit Lancaster werden we ingehaald door een pickup en knalde er een steen tegen de voorrruit en veroorzaakte een " nog-net-geen-gat " , gelukkig zijn we daarvoor verzekerd, en nu maar hopen dat het niet verder scheurt.
We hadden een mooie route via Harrisburg en daarna langs de Susquehanna, een grote rivier recht naar het noorden. Vlak voor Buffalo aan de canadese grens gaf de tomtom aan dat we nog 15 uur te gaan hadden om het Eriemeer heen , paniek, wat hadden we verkeerd gedaan? Achteraf stond het ding nog ingesteld op " geen snel of tolwegen"' Maar gewoon op de kaart en borden verder gereden stonden we zo voor de canadese grens. Erg druk, want het was een vrij weekend voor de amerikanen, Memorial Day.
Dus waren we pas om 18.00 uur in het Days Innhotel, waar de airco en de wifi niet werkte omdat we op het uiteinde zaten. We hebben eerst eerste even lekker gegeten bij de italiaan en daarna met de auto naar het stadje Niagara Falls, waar het een grote kermis is, inclusief een enorm reuzenrad met het mooiste uitzicht op de watervallen. Parkeerplaats haast niet te krijgen, maar de DaysInn meneer had gezegd naar een grote bewaakte parking te gaan en dan te zeggen dat je bij de Boston Pizza ging eten, dat werkte , we kregen direkt een gratis uitrijkaart. Zo komt John Splinter through the winter! Het stadje vinden we dus verschrikkelijk, maar de watervallen maken dat meer dan goed, die zijn prachtig. We hebben gewacht tot het donker was en de verlichting aan ging. Daarna naar het hotel terug en heerlijk geslapen, al ben ik zelf nog steeds voor dag en dauw wakker.
Zaterdag werden we om 8.30 uur bij het hotel opgehaald voor een guided tour. die was zijn geld meer dan waard, eerst werden we naar de mooiste plekken gereden om de watervallen te zien, daarna gingen we de Skylon Tower op met een lift aan de buitenkant en hadden we weer een prachtig uitzicht , daarna werden we gedropt bij een glasblazer, dat duurde gelukkig maar tien minuten. En toen nog een boottochtje met de Maid of the Mist tot onder aan de watervallen, kletsnat natuurlijk, maar iedereen had gelukkig een plastic poncho gekregen .Weer terug bij het hotel gelijk in de auto gestapt en op weg naar Newmarket waar de familie in een prachtig huis op enkele hectares land en bos woont.
Alle twee nichten en een neef kwamen ,s middags met aanhang en dat was srg gezellig. Met zijn allen buiten gegeten en gekletst en 's avonds tot bedtijd bijgepraat.
Vandaag gaan we naar Toronto en we laten ons verrassen.
Vanmorgen om 9.00 uur reden we weg. De tomtom stond ingesteld op geen snelwegen, maar de route ging toch nog over een vierbaans in plaats van een zesbaansweg. We reden langs Baltimore heen en waren om 11.30 uur in Lancaster, een vrij kleine stad middenin Amishgebied de koetsjes rijden hier volop, kinderen op een soort step langs de weg, met hoeden op en in de traditionele klederdracht.
Het Double Tree Resort (by Hilton, even snakken) is prachtig, alle kamers zijn rondom een atrium met enorme palmbomen gesitueerd.
Aangezien we het ontbijt hadden overgeslagen hebben we een lunch in het hotel genomen, ik een salade met spinazie, rucola, cranberries, pecans en gegrilde garnalen.
Peter de gegrilde chickenwings.
Daarna zijn we naar Strasburg (de Amish zijn van origine duits en daardoor zie je hier heel veel duitse namen) gereden en hebben de antieke stoomtrein vandaar naar Paradise !! genomen, de rit was leuk, langs de hoeves waar nog met paard en ploeg gewerkt wordt. Onderweg nog een boom met bovenin een nest met " bald eagles " gezien, even gegoogled en het zijn amerikaanse zeearenden Weer terug hebben we in Intercourse (ja, echt) een liter lemonade gedronken, het weer is nu heerlijk, een graad of 25 en zonnig.
Terug naar ons hotel en boven op het terras een klein hapje gegeten en een wijntje en biertje erbij, er is een promfeest hier om te vieren dat de scholieren geslaagd zijn en de meisjes zien er prachtig uit, de jongens trouwens ook.
Morgen op naar Niagara.
Vanmorgen weer op tijd opgestaan, maar dat ga ik vanaf vandaag niet meer vermelden aangezien dit geen luie vakantie is. Onder het hotel is een mall met veel restaurantjes en winkeltjes en daar hebben we bij de Starbucks een lekkere beker koffie gehaald en bij de Potbelly een broodje ei/bacon, daarna naar het Smithsonian Air & Spacemuseum gewandeld, want dat was de dichtstbijzijnde opstapplaats voor de Hoho-bus. Het is echt een heel gemakkelijke manier om de stad te bekijken, je hoeft nergens naar te zoeken. Over Washington: dat is een aaneenschakeling van grote witte gebouwen, memorials en monumenten. Alleen het Smithsonian al heeft 19 verschillende musea in de stad, voortgekomen uit een gift van een vermogend man, Smithson, die vond dat er wetenschappelijke instituten moesten zijn. Deze musea zijn allemaal gratis toegankelijk en wereldberoemd. Dat weten kennelijk ook alle scholen want het wemelde er van, allemaal kinderen met de t-shirts van hun school aan. Wij zijn het museum van de nationale archieven ingegaan, het klinkt duf, maar was echt interessant. De originele constitutie van de VS waarin de grondwet is vastgelegd is er te zien, maar ook films uit de archieven. Daarna op een terras een broodje gegeten en daarna weer van alles bekeken, eigenlijk heb je wel minstens een week nodig om alles goed te bekijken, maar we hebben een goede en positieve indruk van Washington gekregen. In tegenstelling tot NY is hier alles ruim en groen, een wereld van verschil.
In het hotel nog een lichte (maar nog te veel) hap gegeten en zijn nu aan het relaxen op de kamer met iPad en NCIS op de tv.
Morgen gaan we naar Lancaster in Pennsylvania.
Vanmorgen weer op tijd wakker, de Supershuttle zou plm. 8,30 komen om ons naar Newark te brengen waar we de huurauto konden ophalen. We hadden nog tijd genoeg voor een laatste ontbijt met onze inmiddels vaste tafelgenoten bij de Deli. Weet zeker dat ze ons 10 minuten al hoog en breed vergeten waren. De bus was precies op tijd en na nog wat mensen opgepikt te hebben waren we om 9.30 op het vliegveld bij National waar we via een duits reisbureau een mid sizeSUV gehuurd hadden, dat scheelde plm. 250 euro waar je weer leuke dingen mee kunt doen.
We hebben gekozen voor een Ford Escape (in Nederland wordt dit de ford Cuga) een ruime mooie auto, uiteraard een automaat wat op de afstanden heel plezierig is. Via Philade(phia en Baltimore reden we vlot naar ons hotel l'enfant Plaza i Washington DC. En wat voor een! Voordat de motor afgezet is staan er al drie mannen omheen, een om de auto weg te brengen (valetparking) een om de koffers eruit te halen en naar de kamer te brengen en een om je naar de balie te begeleiden, dit alles tegen het toeschuiven van wat dollars, de tipcultuur. Alles glimt en blinkt hier van het marmer en glanzende vloeren en de kamer op de 11e heeft een prachtig uitzicht, we zien vliegtuigen aan de lopende band opstijgen in de verte. De indruk die we van Wash. hebben is een grote ruime stad met prachtige gebouwen en geen hoogbouw.
we hebben een alcoholische versnapering aan de bar genomen en besloten in het hotel te eten. Het was erg lekker, kreeftensoep, een prima gegrilde biefstuk met heerlijke groenten. Dus wat vadsig naar boven. Gelukkig is er op onze verdieping een fitnessroom (maar die gaan wij niet van binnen bekijken, haha) we hebben hier weer wifi zodat ik de blog even fatsoenlijk kan bijwerken, ook wat fotoseries aangevuld .Morgen gaan we de highlights van deze stad zien.
Vanmorgen om half 5 wakker, er zit een stijgende lijn in. We hadden thuis al online kaarten gekocht voor de ferry naar Ellis Island en het Vrijheidsbeeld. We waren er al om 8.oo uur en hadden dus een uur de tijd, die we goed besteed hebben met een heerlijk ontbijt op Battery Park. Daarna weer de security door en voer de boot eerst naar Liberty Island waar we het groene gevaarte goed bekeken hebben . Maar na 10 minuten hadden we dat ook weer gezien, we vinden dat het vanaf het water het best tot zijn recht komt. Dus op naar Ellis Island, de plek waar elke immigrant het eerst op amerikaanse bodem kwam. Het museum was interessant, het is gesitueerd in het aankomstgebouw en je kunt precies volgen door wat voor molen elke immigrant heen moest voor hij/zij wel of niet werd toegelaten. Had ik al gezegd dat het weer goed was opgeknapt en de temp aangenaam is? Hierna de Brooklyn Bridge bekeken vanaf pier 17 onder het genot van bier en wijn. Vervolgens een heerlijke lunch genomen van jumbo shrimps met bijlagen. Een welbesteed dagje, want daarna naar Empire State Building naar de 86e verdieping met uitzichtbordes (voor de romantici onder jullie: Sleepless in Seattle alleen wat drukker). Bij Macy,s had ik een tas gezien, die we natuurlijk gelijk hadden moeten kopen, maar dat hebben we even rechtgezet. Met een paar versleten voeten hebben we ons naar de metro gesleept en zijn bij de 72nd street eruit gegaan om Dakota Building nog even wat beter te bekijken , dit huis is gebruikt in de film Rosemary,s baby en zoals eerder gemeld woont Yoki er nog. We vinden dat een bezoek aan NY niet compleet is zonder een wandeling door Central Park dus hebben we 35 !!! blokken naar ons hotel gelopen , tussen enkele honderden joggers, wielrenners en skaters. We zijn inmiddels 10 cm. afgesleten. Morgen de huurauto halen en koffiedrinken bij Michelle en Barack.
Vannacht om 04.00 uur wakker na een zware slaap. Om half 7 opgestaan en lekker gedoucht. Peter ging ondertussen een beker lekkere koffie halen bij de Deli op de hoek waar we ook goed ontbeten hebben samen met de locals die natuurlijk allemaal in Amsterdam waren geweest. Daarna per metro naar 42nd waar het begon te storten van de regen, binnen een paar minuten waren we doorweekt, we waren van plan in het Empire State Building naar het uitzichtbordes te gaan maar van uitzicht was geen sprake zodat we weer op de HoHobus zijn gegaan . Bij Macy,s, het grootste warenhuis van de VS zijn we gaan shoppen om weer wat op te drogen, natuurlijk.
We vragen bij de kassa onbeschaamd om korting die we ook steeds krijgen, 10 %' Daarna om 12"00 ur de HoHo weer gepakt naar het WTC, waar we een bijna privetoer hebben gekregen met drie anderen en twee gidsen die er beiden werkten.
De ene ,Vic, vertelde heel indrukwekkend hoe hij op het nippertje het gebouw uit wist te komen en daarna moest rennen om geen mensen bovenop zich te krijgen die uit de ramen sprongen.
De veiligheidscheck voordat we het terrein op gingen was scherper dan die op een vliegveld en het wemelt er van het blauw op straat. Daarna een quesadilla gegeten en naar het Rockefeller Centre gegaan. Toen het eindelijk droog werd nog even Times Square by night gezien en met de metro weer gerug. We zitten nu weer in de Deli wT te drinken omdat die wifi heeft,
Morgenvroeg om 9"00 uur gaan we met de ferry op stap, maar dat komt later.
Zondagmorgen vroeg 04 .00 uur werden we opgehaald dor de Schipholbus en waren om 06'00 op het vliegveld dus ruim op tijd. Inchecken ging vlot en Peter werd door de computer (zeiden ze) geselecteerd voor een fouillage, is dat een woord?
Maar om 9'40 uur vlogen we en na een rustige vlucht landden we om 11'00 uur plaatselijke tijd op Newark. Zes uur tijdsverschil. dus winst. De douane stelde dit keer niks voor, we hoefden niet eens onze schoenen uit te doen. De shuttlebus hadden we thuis al geboekt, al duurde het even voor we wegreden. NY was verkeerstechnisch een puinhoop gisteren doordat er veel straten waren afgezet vanwege een soort vrijmarkt.
Onze taxi heeft zich stressend en scheldend en toeterend een weg gebaand en we waren na twee uur in ons hotel , normaal zou het een half uur hebben geduurd.
Ons hotel is de Astor on the Park, aan de overkant is Central Park. Het is een wat gedateerd hotel, de vloer op onze kamer is heuvelop of af, net of je een stevige borrel hebt gehad. Wel heel authentiek met de schuine trappen onder ons raam.
Gelijk maar de stad in, daarvor zijn we tenslotte hier. Met de subway naar 42nd street en vandaar naar Times Square. Wat een lichtshow, ongelooflijk. En drukker dan de Kalverstraat tijdens de uitverkoop. We zagen een hoponhopoffbus en hebben daar voor 54$ pp tickets gekocht voor drie dagen en daar gelijk gebruik van gemaakt voor een uptown tour Central Park en Harlem.
Het huis gezien waar John L. is neergeschoten en waar Yoko nog steeds woont.
Daarna met de C train terug naar 107th str. en nog een klein hapje gegeten. Inmiddels was het 21"30 en waren we 24 uur in touw. In het hotel ging het licht letterlijk en figuurlijk uit.
